Interview Sachi Miyachi “Leren doorgaan draagt bij aan geluk”

Tegenslagen overwinnen en aanpassen aan een steeds veranderende omgeving. Dat is het uitgangspunt voor dit bijzondere kunstwerk van de Japanse kunstenares Sachi Miyachi. Haar werk typeert zich door de grote mate van interactie of begaanbaarheid. Voor Ruimtekoers maakte zij ‘The Field,  een indoor-golfbaan. Bezoekers kunnen tijdens Ruimtekoers gratis een balletje slaan op dit interactieve kunstwerk. Wij vroegen Sachi iets te delen over haar werk.

Waarom heb je een werk gemaakt voor Ruimtekoers Festival?
“De energie om het festival te realiseren met wat dan maar ook voor handen is, het concept en de motivatie past bij mijn ambitie als kunstenaar. Het sluit aan bij wat ik wil laten zien met mijn kunst. Dus daarom ben ik ingegaan op de uitnodiging om een kunstwerk te maken voor Ruimtekoers, die ik via Museum Arnhem ontving.” 

Het thema van Ruimtekoers is ‘Wij zijn de stad’.
Geldt dat voor jou  ook in je werk, of misschien op de manier waarop je werkt?
“Jazeker, mijn kunstwerk is erop gericht om dat thema een vorm te geven. Ik denk dat als je praat over ‘wij’ in de context van ‘de stad’ dat je mensen met verschillende achtergronden, nationaliteiten en levensstijlen moet betrekken. Dit was ook onderdeel van het maakproces van dit kunstwerk. Ik heb mensen gevraagd iets te delen over hun aspiraties in hun kindertijd, zoals wat ze vroeger wilde worden. Die openheid  opent ogen voor elkaar, voor menselijke geschiedenis en voor effecten van de sociale omstandigheden en omgeving.

Aan de hand van deze gesprekken heb ik een overdekt golfveld gemaakt met 10 doelen op basis van hun aspiraties in hun kindertijd en niet-uitgekomen dromen. Het is een feit dat we leven met een stortvloed aan ambities en dromen, die uiteindelijk op een soort afvalberg belanden. Ik wilde de verwijdering van afvaldromen vertegenwoordigen. Om te laten zien dat die kunnen worden gerecycled om opnieuw te worden gebruikt. Vandaar: een oefening voor optimisme. Ik vind dat het een geweldige prestatie moet zijn dat bezoekers de onafgemaakte dromen van iemand anders bereiken.”
Op welke manier zoek je interactie met mensen?
“Ik richt me niet op het tweerichting-effect, dus communicatie vanaf de kunst richting één bezoeker, maar probeer een creatieve dynamiek te laten ontstaan, waarbij toekomstige inspiraties en energie worden gecreëerd.”

Je zegt dat jouw golfbaan ‘een oefening in optmisme’  is. Hoe werkt dat precies?
“Door het gebruik van golf: in een eenvoudige herhaling van het raken van ballen en het krijgen van doelen, kunnen mensen oefenen om de oorzaken van stedelijke syndromen, moeilijkheden, emoties en innerlijke oer-wildheid te verminderen. Leren om door te gaan en blijven proberen, draagt bij aan ons nieuwe geluk en onze rust.  Deze benadering moet een  oefening bieden om onze lichamen aan te passen aan de situatie, de stedelijke structuur.

Het is een fysieke en mentale ervaring om grote steden te bezoeken, waaronder Tokio, waar ik ben opgegroeid. Onze creativiteit veroorzaakt strijd. Je moet jezelf trainen om je aan te passen  en herhaling gebruiken om keer op keer je doelen te behalen…” 

Dit programma-onderdeel is tot stand gekomen in samenwerking met Museum Arnhem.
Mede-mogelijk gemaakt door het Mondriaanfonds.