Maak kennis met Sarah: “Een paardenbloem of weefdraad kan mensen verbinden”

Maak kennis met Sarah

Sarah is onderzoeker bij Ruimtekoers. Nou ja, vanuit haar opleiding is ze docent beeldende kunst en vormgeving. Maar ze houdt zich nu vooral bezig met bekijken van de methode van Ruimtekoers en onderzoeken of deze wérkt. Ze is bijvoorbeeld de ‘luis in de pels’ bij allerlei bijeenkomsten en workshops. Ze begon als vrijwilliger bij het festival in 2019. Inmiddels maakt ze deel uit van het Team Ruimtekoers.

Sarah: ‘Soms kan een kleine verandering … ‘

‘Ik sta altijd aan’, lacht Sarah. ‘Ik zie veel en bekijk alles ook nog eens het liefst vanuit veel verschillende perspectieven. Het is een mooi streven om kunst en cultuur voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk te maken. De eerste keer dat ik Ruimtekoers ontdekte, was in 2019 (op het grasveld bij de Paardenbloemstraat in Malburgen). Ik vond de sfeer toen al geweldig, maar ik dacht ook: ‘Volgens mij zijn er heel veel mensen die niet uit deze buurt komen’. Vorig jaar op de Drieslag zag ik veel meer gemeenschapsgevoel en een mengelmoes van bezoekers. Het is heel belangrijk om te werken vanuit een plek in de openbare ruimte waar mensen ‘vanzelf’ al zijn, zoals een buurtwinkelcentrum. Doordat er iets gebeurt, gaan mensen meteen al anders naar zo’n plek kijken. Soms kan een kleine verandering zo de aanstichter zijn van een grotere beweging. Naar meer groen, meer betrokkenheid bij de leefomgeving, meer participatie door bewoners.’

Spontane ontmoetingen die smaken naar meer

Sarah noemt als voorbeeld de workshop Zonnestof tijdens het Ruimtekoers Festival van 2020. Midden voor de Salvatorkerk stonden de weefgetouwen waarop deelnemers hun eigen stukje zonnestoftextiel konden maken (stof met daarin flexibele stroken zonnecellen geweven). ‘Heel veel mensen uit allerlei verschillende culturen (her-)kennen het ambacht van het weven. De moderne toepassing met de zonnecelstroken prikkelde bij deelnemers hun fantasie. Maar niet alleen de deelnemers kwamen met ideeën en verhalen, ook voorbijgangers.

Ik herinner me bijvoorbeeld Abdil. Die kwam aanscheuren op zijn scooter, onderweg naar de kapper in het winkelcentrum. Hij stopte abrupt toen hij de weefgetouwen zag en hij bleef kijken en vertelde dat er bij hem thuis een groot tapijt aan de muur hangt. Dat weven en textiel maken in zijn thuisland een belangrijke traditie is. Hij zei ook nog dat hij merkt dat in Nederland weinig mensen het weven nog lijken te kennen. Ursila deed mee aan de workshop en is nu getriggerd om nog meer te leren over het gebruik van zonne-energie. Ze wil er al haar vriendinnen over vertellen en hen helpen om meer uit de zon te halen. Er ontstaan door de toepassing van kunst (in de brede zin van het woord) in de wijk allerlei mooie, nieuwe verbindingen.’

Onverwachte kunstbelevingen

Hoewel ze zo objectief mogelijk wil zijn, betrapt Sarah zichzelf soms tóch nog op een vooringenomen gedachte. Zoals bij een workshop van de Onkruidenier. ‘Dan weet ik weer hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken, maar ook te bevragen wat er gebeurt. Twee sportieve, ‘stoere’ mannen waren in de weer met bloemen en verschillende toepassingen van hun pluksels. Dat maakte nieuwsgierig, maar wat bleek toen ik doorvroeg? Het waren survivalliefhebbers die soms weekenden de natuur in gaan en dan leven op wat er daar voorhanden is. Ze waren heel geïnteresseerd in de kennis en kunde van de Onkruidenier. Ik denk dat veel mensen snel varen op hun eerste indrukken en gedachten. Maar juist doordat Ruimtekoers onverwachte en onbekende kunstbeleving in de wijk brengt, waar heel veel verschillende bezoekers op afkomen of waar mensen spontaan in belanden, ontstaat er echt contact en verbinding. Bijvoorbeeld tussen mens en natuur, maar ook tussen bewoners onderling.’

In de startblokken

De zomer staat voor de deur, hopelijk met minder coronarestricties. Sarah kijkt erg uit naar de vergroening van de Drieslag die dan eindelijk een grote vlucht kan nemen. Ze is verder heel benieuwd naar de voorstelling ‘Iedereen wordt mens’. Gretig zegt ze: ‘Ik heb eigenlijk zin in alle programma’s, in de contacten die weer zullen ontstaan en de initiatieven die daaruit groeien. Kijk maar naar de ondernemers op de Drieslag; die ervaren door de ontwikkelingen daar steeds meer eigenaarschap over die plek en hebben onderling veel meer contact. Ik ben opgeleid om voor de klas te staan, maar ik heb nog geen dag spijt van mijn keus om mee te gaan op Ruimtekoers!’